آراد پندار صبا​​​​​​​

 کامپاند pp/epdm
برای افزایش میزان ضربه­ پذیری و انعطاف­ پذیری پلی ­الفین­ ها، از ترکیب آن­ها با الاستومر استفاده می­گردد. پلی‌الفین ترموپلاستیک الاستومر تولید شده به عنوان ماده­ای که ترکیبی از ترموپلاستیک نیمه بلورین(پلی‌الفین) و اجزای الاستومری(آمورف) است، تعریف می­شود. میزان خاصیت الاستومری محصول تولیدی به مقدار تبلور زنجیره‌های پلیمری بستگی دارد. آمیزه‌های TPO مبتنی بر کوپلیمر تصادفی اتیلن-پروپیلن و پلی پروپیلن ایزوتاکتیک هستند و خانواده مهمی از مواد مهندسی را تشکیل می‌دهند. این آمیزه‌ها با اختلاط پلیمر سخت و الاستومر نرم­تر تحت برش بالا در تجهیزات کامپاندینگ مانند اکسترودر دومارپیچ تهیه می‌شوند. سختی و انعطاف ساختار نهایی به­ ترتیب برپایه­ ی ­ترموپلاستیک و الاستومر بنا می­شود. در این حالت به دلیل این که هیچ کدام فازهای سازنده دارای اتصالات عرضی نیستند، قابلیت جریان برای هر دو سازنده امکان پذیر خواهد بود. مورفولوژی این آمیزه بسیار پیچیده است. توزیع، اندازه، شکل نهایی هر دو فاز لاستیکی و پلی‌الفین از عوامل تعیین‌کننده خواص نهایی کامپاند است. پلی‌الفین تقریباً اکثر اوقات به­عنوان فاز پیوسته خواهد بود. فاز لاستیک بسته به نسبت مقدار پلی‌الفین(اغلب پلی‌پروپیلن)، نوع لاستیک، روش اختلاط و مواد دیگر ممکن است پیوسته یا به ­صورت چند قطره باشد. در بیش‌تر فرمولاسیون‌ها، اگر مقدار فاز لاستیکی تا 45 درصد از حجم کل باشد، فاز لاستیکی نیز به صورت پیوسته خواهد بود. آمیزه­ های TPO بر پايه پلي پروپيلن بيشترين کابرد را در صنعت خودرو­سازي دارند. کامپاند پلي پروپيلن- EPDMبرای تولید پوسته قطعات مختلف مانند سپر خودرو ها ، بیشترین استفاده را دارد. از جمله مهمترین خواص این کامپاندها می­توان به افزایش مقاومت در برابر ضربه، افزایش انعطاف‌پذیری، مقاومت عالی در برابر اشعه­ ی فرابنفش و قابلیت رنگ‌پذیری عالی اشاره نمود.​​​​​​​